Ergenlik dönemindeki gündemlerden biri de karşı cinsle ilişkiler. Bu dönemde artan beğenilme ihtiyacı, hormonların da etkisi, sevgili edinmenin arkadaş grubunda bir statü olarak görülmesiyle birlikte flört davranışları karşımıza çıkar.
Bir kız ya da erkek arkadaşının olması ergen için çok önemlidir. Çünkü başkaları tarafından beğenildiğini, onaylandığını ve kabul edildiğini gösterir.
Ergenler duygularını çok yoğun yaşar. Âşık olmuşsa en büyük aşk kendisinindir. Aynı şekilde aşk acısı çekiyorsa da en büyük acı onundur. Bu yüzden bir süreliğine yeme-içme düzeni bozulabilir, okul başarısı düşebilir. Geçici bir süre bunların yaşanması normal kabul edilebilir.
Aşk iyi güzel de bazen işler yolunda gitmez, aşk acısı gelir.
Gündemde aşk acısı varsa ebeveynler olarak siz ne yapmalısınız?
Onu anlamaya çalışın. Aşk acısı herkes için zor bir deneyim. Özellikle ergenler böyle bir durum karşısında kendilerini çirkin, değersiz hissederler. Yaşadığı duyguyu küçümsemeyin. Bu duyguyu gerçekten yaşadığını unutmayın.
- Duygularını sorun. “Bir ebeveyn olarak ne yapmam sana iyi gelir? Neye ihtiyacın var?” gözüyle bakarsanız iletişim kurmanız kolaylaşır.
- Onu yorum yapmadan dinleyin. Ayrıldığı kişiyi kötülemeyin, “Çok abartıyorsun, ucunda ölüm yok ya, daha kimler çıkar karşına” gibi cümleler sarf etmeyin. Bu, çocuğunuzu sizden uzaklaştırır.
- Yaptığı şeylerle dalga geçmeyin, eleştirmeyin.
- Devreye siz girmeyin. Yasını yaşamasına da problemi kendisinin çözmesine de izin verin. Onun yerine bu durumu siz çözmeye çalışmayın.
- Güvenilir olun. Sizinle paylaştığı bir şey varsa bunu başkalarına anlatmayın.
- Ayıp, günah, senin için daha erken, yaşın küçük gibi yaklaşımlar çocuğunuzun yaşadıklarını sizden gizlemesine yol açabilir. Sizin değerlerinize ters olsa dahi çocuğunuzla ilişkiniz için bu konuda sabırlı davranmanız gerekiyor.
- “Ben senin yaşındayken”lerle başlayan cümlelerden uzak durun. Elbette paylaşmanızı isterse kendi deneyimlerinizi aktarmanız herkesin bu süreçten geçtiğini anlamasına yardımcı olabilir.
Unutmayın bu bir yas süreci, çocuğunuzun yasını yaşamasına ve iyileşmesine izin verin. İhtiyacı olan onu anlamaya çalışmanız ve desteğinizi hissetmek.
