İletişimde en hassas olunan konulardan biri de kelimeleri nasıl seçtiğimizdir. Ne ifade ettiğimizden daha önemli olan; onu nasıl ifade ettiğimizdir. Kelimelerimizin karşımızdakinde oldukça belirgin etkileri olur. Bu nedenle eğer karşımızdakinin bizi “istediğimiz şekilde” anlamasını istiyorsak, zihnimizdekileri söze nasıl döktüğümüze dikkat etmek durumundayız. Bu durum sadece iki yetişkinin konuşması için geçerli değil elbette, karşınızdaki sizden yaşça küçük bir birey olduğunda da aynı koşullar geçerli. Birçok ebeveynin ya da yetişkinin düştüğü hataya lütfen düşmeyin ve “aman o çocuk zaten.” ya da “anlamaz ki o” demeyin. Anlar!
Çocuklarla iletişim kurmanın zorlaştığı durumları daha çok ebeveyninin istediklerini yapmayı reddettiğinde görürüz. Böyle sahnelerde ebeveyn sakin kalmakta zorlanır, sesi yükselir ve çocuğu da ağlamak üzeredir ya da çoktan çığlıkları evi inletmeye başlamıştır. İşler bu noktaya gelmeden, ebeveynin çocuğuna durumu anlatmaya çalıştığınız bir zaman dilimi yaşanır. Tam da böyle zamanlar için dikkat edilmesi gereken bazı noktalar var.
Çocuğunuza kızabilirsiniz, onun yaptıkları nedeniyle yorgun hissedebilirsiniz. Hatta çaresizsiniz gibi gelebilir. Bunlar son derece normal duygular. Bunları ona ifade de edebilirsiniz. Peki, en sağlıklı ifade ediş şekli ne olabilir? “Beni üzüyorsun.” ya da “Beni kızdırma.” DEĞİL; “Bu davranışı yaptıkça ben üzülüyorum.” veya “Sen bunu yaptıkça kızıyorum.” Çocuğunuza hiç “Sen böyle yaptıkça çok çaresiz hissediyorum, ne yapacağımı bilemiyorum.” dediniz mi? Çocuklara kızdığınızda onlara duygularınızı “sen dili” üzerinden ifade ettiğinizde, karşılarındaki kişiyi anlamakta zorlanırlar, tam tersine suçlanmış hissederler. Suçlanan bir kişi kaç yaşında olursa olsun savunmaya geçer. Başka bir deyişle kendini korumaya çalışır, bunu da küçük yaştaki bir çocuk bazen bağırarak, ağlayarak ya da ebeveyniyle inatlaşarak yapabilir. İşler bu noktaya geldiğinde de çözüme ulaşmak gerçekten zorlaşır, herkes yorulur. Bunlar yerine kendinizi samimi bir şekilde çocuğunuza ifade ettiğinizde, duygularına sahip çıkarak “ben dili” kullandığınızda karşınızda savunmaya hazırlanan birini değil, sizi dinlemeye çalışan birini bulmanız çok daha yüksek ihtimalli olacaktır.
