Evde bir öğrenci varsa en çok “Ödev yapmak istemiyor. Zorla yapıyor, baştan savma yapıp geçiyor.” ifadelerini duyuyoruz ebeveynlerden. İlkokul döneminde uzayıp giden ödev saatleri otoritenin sorgulanmaya başladığı ortaokul ve lise dönemlerinde şiddetli tartışmalara varan bir hal alıyor.
- Çocuğa “ödev yap” dendiğinde çocuk “Neden oyunumu bırakıp ders yapmak gibi sıkıcı bir şeyle uğraşayım ki?” diye düşünüyor. Çocuğun bir şeyi isteyerek yapması için ona anlamlı gelmesi gerekir. Bu ödevin neden verildiğini, ona ne kazandıracağını açıklamanız işleri kolaylaştırır.
- Onun yerine ödev yapmayın. Ödevi düşünme, hatırlatma, yapma çocuğun sorumluluğudur. Bazı ödevler velilerin yarışması haline gelebiliyor. Ödevleri yapan çocuklar değil ebeveynler oluyor. Oysa ödev çocuğun ödevidir.
- Ödevlendirmenin amacı hem öğrenmeyi pekiştirmek hem de çocuğa sorumluluk bilincini vermektir. Destek olmanız yeterlidir.
- Ödevlerinin ne olduğunu sorun, bu ödevleri yapmasının ne kadar süreceğini belirlemesini isteyin ve bunları kontrol edin. Kendi süresini belirlemesi sorumluluk bilinci kazanmasına yardımcı olacak. Ödevini yapmazsa da sorumluluk onun olsun. Bu sonuçla karşılaşmasına izin verin.
- “Bu sayfa olmamış, öğretmenin beğenmez, sil bunu baştan yap.” gibi ifadeler çocuğu motive etmiyor aksine “Ne yaparsam yapayım beğenilmiyor.” diye düşünerek çocuğun uğraşmaktan vazgeçmesine sebep oluyor. Onun yerine daha özenli yapılmış bölümlere dikkat çekip bunları pekiştirmek daha işe yarayan bir yol.
- Çocuk ders çalışırken onun da katılmak isteyeceği etkinlikler yapmayın. En sevdiği dizinin sesini duyarken odasında ödevini yapmasını beklemeyin.
- Öfke krizleri çoğu zaman işleri çözmüyor. Bunun yerine isteksizliğin altındaki sebebi bulmaya çalışmak gerekiyor. Çocuk o konuyu anlamamış olabilir, kaygı duyuyor olabilir, hata yapmaya karşı toleransı olmayabilir. Bunların tespit edilmeyi ve ona yönelik çözüm sağlanması gerekiyor.
- Çocuğunuz ödev yapmakta zorlanıyorsa bu durum bir günde düzelmeyecek. Bu bir süreç gerektirir. Kendinize de çocuğa da zaman verin.
- Biraz empatik davranmakta fayda var. Kabul edelim bizler de eve iş getirdiğimizde mutlu olmuyoruz. Çocuğun ödevi çok mutlu olarak yapmasını beklemek çok da gerçekçi bir yaklaşım değil.
- Tek gündeminiz dersler ve ödevler olmasın. Aksi takdirde çocuk “Başarısız olursam sevilmem.” gibi bir inanca kapılabilir. Çocuğunuzla ilişkiniz tüm ödevlerden daha önemli.
