Kaç yaşına gelirsek gelelim çocuğumuzun bize aniden sorduğu bir soru karşısında donup kalabiliriz. Aklımızdan geçen hiçbir cevap durumu açıklamaya uygun olmayabilir ya da bazen aklımıza bir cevap dahi gelmeyebilir. Çocuklar bir soru sorduklarında o sorunun cevabıyla birlikte bizim takındığımız tavrı da takip ederler.
Çocuklar hep izler.
Ne dedik? Nasıl dedik? Ne kadar bekleyip söyledik? Gözlerimizi kaçırdık mı? Soruyu geçiştirdik mi? Onlara kızdık mı yoksa panikleyip kaçtık mı? Söylediklerimizi duyarlar ama söylemediklerimizi de görürler.
Dürüst olmamıza ihtiyaçları var.
Çocuklar bizi açıklamakta veya tanımlamakta zorlandığımız bir konu hakkında soru yağmuruna tuttuklarında her zaman hazırlıklı olmak zorunda değiliz. Olamayız da. Ancak böyle zamanları ustalıkla yönetebilir ve yumuşak bir zemin oluşturabiliriz. Dikkat etmeniz ve söylemekten çekinmemeniz gereken çok önemli bir cümle var:
“Bunun cevabını ben de bilmiyorum. Bana biraz zaman verirsen senin için öğrenebilirim.” Ağzımızdan samimiyetle dökülecek bu sözcüklerin çocuğunuzun ruhsal dünyasında ne denli değerli bir etkiye sahip olduğunu bilemezsiniz. Fakat, bilin ve unutmayın isterim.
Sonrasında kazandığınız zamanı değerlendirmek için doğru kahramanın kapısını çalmaya koşabilirsiniz. Çocuk edebiyatına ait kitaplar doğru şekilde seçildiğinde yaşama ait bütün olayları ustalıkla anlatır.
*Göz göre göre betimlemez.
*Abartılardan kaçınır.
*Hassasiyetleri göz eder.
*Çocuğun yaşına uygun olarak işler.
*Çocuğun benlik gelişimini korur.
*Çocuk gerçekliğini kabul ederek ilerler.
Kurtarıcınız sizi bekliyor. Merak etmeyin.
Dolayısıyla, kitaplar çocuklara cevap veremediğimiz her zaman bize yardım etmek için sıralarını bekleyen kahramanlardır. Anlamayı sağlar ve şefkatle kapsar. En önemlisi de çocuklara ulaşabileceğimiz şekilde anlatır. Ölüm, yas, boşanma, taşınma, doğal afet, kıskançlık, zorbalık, değişim, engel, korku, nefret, hastalık ve bu listeye sığmayacak diğer her şey için size ulaşmayı bekleyen kitaplar olduğunu unutmayın.
